Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Νύχτας "χρυσάφια"

...Κι ύστερα, έφτασα σπίτι.
Δε θα πω για το προσκυνητάρι του κήπου μου που παραμελειμένο λόγω χειμώνα, ευτυχώς, με το έτοιμο κεράκι, ακόμα σπινθιρίζει.

Ξεκλείδωσα, κι ο άντρας μου, δεν είχε βγει την βόλτα του, ακόμα!
"Γύρισες κι όλας; Τελείωσαν; Εδώ δείχνει ακόμα!"
"Μπα! Έβλεπες Ακάθιστο; Άντε κι από κοντά! Δεν δαγκώνει η εκκλησία!"

Μπήκα στην κουζίνα.
Στο τραπέζι, που δεν είναι πια φαγητού, αλλά γραφείου... χρύσιζε ένα βιβλίο!
Ένα, δύο, τρεία βιβλία!
Δεν φορούσα γυαλιά, δεν έβλεπα λεπτομέρειες.
Τα πήρα στα χέρια, πήγα στο σαλόνι και ρώτησα τον άντρα μου:
"Τίνος είναι αυτά;"
"Για σένα!"
"Ποιος στα έδωσε;"
"Πέρασε ένας Κρητικός που γράφει και σού τα πήρα..."
"Καλά έκανες!"

Τα φωτογράφησα, θα τα δείξω, κι όταν ενωθούν οι στιγμές μου με τον ποιητή και συγγραφέα, θα σας τα παρουσιάσω σωστά.

Ήρθε ο γιος!
Να φάει.
Σε εκκρεμότητα, αλλά στον αέρα η ανάρτηση!
Έτσι είμαι εγώ.
Απ' ευθείας.


Ο Κανένας απ' το Πουθενά
Γιώργης Αγ. Κουτάντος
Διηγήματα

Δυτικά της νιότης
Μαντινάδες - Τραγούδια
Γιώργης Αγ. Κουτάντος




Δυτικά της νιότης
Γιώργης Αγ. Κουτάντος
Ποιήματα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου